Awaaz
آواز
-
کیفیت
۴۸۰ ۷۲۰ ۱۰۸۰
- زمان ۱۵۰ دقیقه
- ژانر
- کارگردان
-
کشور
هند
- نویسنده
- ستارگان
فیلم Awaaz ساخته سال ۱۹۸۴ یک فیلم هندی در ژانر اکشن، جنایی و درام است که توسط شاکتی سامانتا کارگردانی شده . این فیلم به دلیل همکاری دوباره شاکتی سامانتا و راجش خانا پس از ۷ سال (آخرین همکاری مشترک آنها فیلم Anurodh در سال ۱۹۷۷ بود) توجهات زیادی را به خود جلب کرد . در ادامه به بررسی جنبه های مختلف این فیلم می پردازیم: بازیگران اصلی – راجش خانا : در نقش وکیل جایانت (شخصیت اصلی و یک وکیل سودجو که با تراژدی شخصی روبرو میشود) – جایا پرادا در نقش آنو (همسر جایانت) – راکش روشن در نقش بازرس ویجی گوپتا (برادر کوچکتر آمیت) – امريش پوری در نقش مالچاند مالوترا (سرکرده باند جنایتکاران) – سورش اوبروی در نقش بازرس آمیت گوپتا – پریم چوپرا و مادن پوری در نقش های منفی دیگر نقد و بررسی نقاط قوت: موسیقی: آهنگهای فیلم توسط آر. دی. برمن ساخته شده و با صدای کیشور کومار و آشا بوسله خوانده شدهاند. موسیقی فیلم یکی از نقاط قوت آن محسوب میشود . بازیگری: اجرای راجش خانا و جایا پرادا مورد تحسین قرار گرفته و شیمی آنها روی پرده خوب ارزیابی شده است. همچنین حضور بازیگران قدرتمندی مانند امريش پوری و پریم چوپرا به فیلم عمق بخشیده است . نیمه اول فیلم: نیمه اول فیلم جذاب و نسبتا غیرقابل پیشبینی توصیف شده است . نقاط ضعف و نقدها: تکرار کلیشهها: پس از وقفه فیلم، داستان وارد فضایی قابل پیشبینی و تکراری میشود. بسیاری از منتقدان معتقدند فیلم از یک فرمول تکراری انتقامجویی پیروی میکند . انتظارات برآورده نشده: با توجه به سابقه درخشان تیم راجش خانا و شاکتی سامانتا در ساخت فیلمهای ماندگاری مانند Aradhana 1969 و Amar Prem 1971 ، انتظارات از این فیلم بسیار بالا بود، اما “Awaaz” نتوانست به آن سطح برسد . پایان ناگهانی: برخی از منتقدان به پایان ناگهانی فیلم اشاره کرده و معتقدند که اکشن مورد انتظار بیننده در پایان فیلم به خوبی ارائه نشده است . تأثیرپذیری: این فیلم از فیلم معروف Death Wish 1974 ساخته چارلز برونسون الهام گرفته یا بازسازی محسوب میشود . گیشه و فروش نظرات درباره موفقیت فیلم متفاوت است. برخی منابع آن را یک “هیت” (پرفروش) و برخی دیگر یک موفقیت متوسط معرفی کردهاند . بر اساس آمار، این فیلم در سال ۱۹۸۴ حدود ۳٫۶۰ کرور فروش داشته است . جمعبندی نهایی آواز یک فیلم انتقامجویی متوسط و قابل قبول است که بیشتر به لطف بازی راجش خانا و موسیقی خوب آر. دی. برمن ارزش دیدن دارد. این فیلم نقطه عطفی در کارنامه همکاری راجش خانا و شاکتی سامانتا محسوب میشود، اما نتوانست به موفقیت فیلمهای قبلی آنها دست پیدا کند. اگر به سینمای دهه ۸۰ هند و فیلمهای انتقامی علاقه داشته باشید، تماشای آن خالی از لطف نیست، اما انتظار یک شاهکار را نداشته باشید .