فیلم هندی
ورود

تماشا و دانلود در این سایت کاملاً رایگان است. فقط کافی است وارد شوید و هیچ پرداختی لازم نیست.

دانلود اپلیکیشن اندروید تماشای راحت‌تر در گوشی دانلود اپ

دانلود فیلم هندی

دانلود فیلم هندی رایگان و بدون سانسور؛ دوبله فارسی بدون سانسور و زیرنویس چسبیده.

ستارگان: Saif Ali Khan

صفحه ۱ از ۱ — ۳ عنوان

فیلم زیرنویس

۲۰۰۹

IMDB ۴.۸ ۱۸۸ رأی مشاهده تریلر

Sanam Teri Kasam

به عشق تو قسم می‌خورم

فیلم **Sanam Teri Kasam** (به معنای «قول به معشوق») یک فیلم عاشقانه-درام هندی محصول سال ۲۰۰۹ است که توسط **لارنس دی‌سوزا** کارگردانی شده و با حضور بازیگرانی چون **سیف علی خان**، **پوچا بهات**، **آتول آگنی‌هوتری** و **شیبا آکاشدیپ** ساخته شده است. اگرچه این فیلم در سال ۲۰۰۹ اکران شد، اما تولید آن به سال ۱۹۹۴ بازمی‌گردد. انتشار این فیلم به دلیل یک دعوی حقوقی طولانی‌مدت به مدت ۱۵ سال، از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹، به تأخیر افتاد. این فیلم در ابتدا با عناوین **Sambandh** (رابطه) و **Yeh Pyar Hi To Hai** (بله، این عشق است) نام‌گذاری شده بود و نوارهای صوتی آن نیز با عنوان **Sambandh** عرضه شدند .

فیلم دوبله

۲۰۰۵

IMDB ۷.۲ ۱۰ هزار رأی مشاهده تریلر

Parineeta

دختری چون فرشته

فیلم هندی Parineeta (پارینیتا – به‌ معنای زن متأهل )، ساخته‌ ی پرادیپ سرکار در سال ۲۰۰۵، یک اقتباس سینمایی از رمان بنگالی مشهور شرتچندرا چاتوپادیای (۱۹۱۴) است . این فیلم که با بازی درخشان ویدیا بالان در اولین حضور سینمایی‌ اش همراه است، به‌ خاطر فضاسازی بصری غنی و موسیقی ماندگارش همچنان به‌ عنوان یک شاهکار سینمای هند شناخته می‌شود، هرچند که نگاه امروزی به آن، لایه‌های مشکل‌ داری را در محتوایش آشکار می‌ کند. در ادامه، این فیلم را از جنبه‌ های مختلف هنری و محتوایی بررسی می‌ کنیم: نقاط قوت : چرا هنوز هم تماشایی است؟ شروع درخشان ویدیا بالان : اجرای ویدیا بالان در نقش لولیتا، نقطه ی عطف فیلم است. بازیگران باسابقه‌ ای مثل سیف علی خان و سانجی دات در کنار او قرار دارند اما بازی او آنقدر قدرتمند و طبیعی است که همه را تحت‌ الشعاع قرار می‌ دهد . او با نگاه‌ های عمیق و چهره‌ ای که سرشار از احساسات است، یک “قهرمان خاموش و مقتدر” زنانه را می‌ سازد . موسیقی فراموش‌ نشدنی شانتانو مویترا : موسیقی متن این فیلم توسط شانتانو مویترا ساخته شده و اشعار آن سرودهٔ سواناند است. ترانه‌هایی مثل “Piyu Bole”**، “Kaisi Paheli Zindagani” (با حضور ویژه ی رکا) و “Soona Man Ka Aangan” نه‌ تنها در زمان اکران بسیار محبوب شدند، بلکه پس از ۲۰ سال همچنان تازه و شنیدنی هستند. این موسیقی توانسته بر محدودیت‌ های زمانی غلبه کند و همچنان در لیست‌ های پخش امروزی جای داشته باشد . زیبایی‌ شناسی بصری و فضاسازی : فیلم از نظر بصری یک کلاسور نقاشی متحرک است. ناتاراجان سوبرامانیام، فیلمبردار فیلم، با استفاده از رنگ‌ های گرم و قهوه‌ ای مایل به قرمز، حس نوستالژیک و رویایی کلکته دهه ۶۰ را به تصویر کشیده است. از ترامواهای قدیمی و کوچه‌ های باریک گرفته تا عمارت‌ های استعماری، همه چیز با جزئیات دقیق و چشم‌ نوازی ساخته شده‌ اند . بازی خوب سایر بازیگران : سیف علی خان در نقش مردی با احساسات متضاد و آشفته عملکرد قابل قبولی دارد و سانجی دات هم در نقش یک مرد بالغ و فهمیده که در مقابل “پسربچگی” شکار قد علم می‌ کند، خوب ظاهر شده است . نقاط ضعف و چالش‌ برانگیز (از نگاه امروز) شخصیت سمی مذکر (قهرمان سمی) : بزرگترین چالش فیلم برای مخاطب امروز، شخصیت شکار است. او پر از شک، حسادت‌ های بیمارگونه و تصمیمات ناگهانی است که تماما ناشی از غرورش است. او به لولیتا شک می‌ کند، او را تحقیر می‌ کند و در اوج بی‌ احساسی، به جای صحبت کردن، به دیوار می‌ کوبد. در دنیای امروز که برقراری ارتباط سالم و مهارت‌ های عاطفی تأکید می‌ شود، چنین شخصیتی قطعا یک “رد فلگ” محسوب می‌ شود . کلیشه ی نجات زن توسط مرد دیگر : نقش سانجی دات (گیریش) در نگاه اول مثبت و حامی است، اما او هم در قالبی کاملا سنتی، به‌عنوان یک مرد مسن‌ تر و ثروتمند ظاهر می‌شود تا “مسئله” لولیتا را حل کند. این رویکرد که زن همواره نیاز به یک “سوپرمن” برای حل مشکلاتش دارد، امروزه یک الگوی کهنه و تکراری به نظر می‌رسد . پایان اغراق‌ آمیز و نمادین نزدیک به کلیشه : پایان فیلم که در آن شکار با کمک جمعیت شروع به شکستن دیوار می‌ کند، سکانسی است که در آن زمان اوج احساسات و درام بود اما امروزه ممکن است برای بسیاری از مخاطبان، مضحک یا غیرواقعی به نظر برسد. برخی منتقدان این سکانس را مانند یک “تبلیغ سیمان” توصیف کرده‌ اند و آن را بیش از حد نمایشی و دور از واقعیت می‌ دانند . منتقد معروف بنگالی، ریتوپرنو گوش، هرچند این فیلم را از نظر بصری زیبا توصیف کرد، اما به این اغراق دراماتیک نیز اشاره داشته است . زبان و دیالوگ‌ های توهین‌ آمیز : در فیلم، شخصیت پدر شکار از کلماتی بسیار رکیک و توهین‌ آمیز مانند “فاحشه” برای لولیتا و حتی “نعنا” (که در بافت داستان توهین به مردانگی است) برای پسر خود استفاده می‌ کند. در حالی که این دیالوگ‌ ها برای نمایش زشتی شخصیت او نوشته شده‌ اند، تماشای آنها از منظر حساسیت‌ های امروزی به بحث‌ های مربوط به جنسیت و کلیشه‌ های جنسیتی، سخت و آزاردهنده است . جمع‌ب ندی و نمره زن متاهل یک فیلم متناقض است؛ از یک سو یک اثر هنری ناب از نظر تصویر، موسیقی و بازیگری است که تأثیری عمیق بر سینمای هند گذاشت و پلی میان ادبیات کلاسیک و سینمای عامه‌ پسند زد. از سوی دیگر، روایت آن به شدت وابسته به کلیشه‌ های کهنه‌ ی مردسالارانه و احساسات اغراق‌ آمیزی است که با استانداردهای قصه‌ گویی امروز همخوانی ندارد. تماشای آن مثل نگاه کردن به یک آلبوم عکس قدیمی و زیبای خانوادگی است؛ پر از لحظات قشنگ اما همراه با نکاتی که باعث می‌ شود کمی اخم کنید. به طور خلاصه : اگر به دنبال یک درام عاشقانه با موسیقی فوق‌ العاده و سینماتوگرافی چشمگیر هستید، حتما آن را ببینید. اما اگر با شخصیت‌ های سمی و کلیشه‌های کهن ه‌ی نجات‌ بخشی مشکل دارید، بهتر است با دیدی انتقادی به سراغش بروید .

فیلم دوبله

۲۰۰۷

IMDB ۵.۷ ۶ هزار رأی مشاهده تریلر

Ta Ra Rum Pum

مسابقه زندگی

فیلم هندی Ta Ra Rum Pum محصول ۲۰۰۷ به کارگردانی سیدارت آناند، یک درام خانوادگی به سبک بالیوود با تم مسابقات اتومبیل‌ رانی است. این فیلم که توسط کمپانی مشهور یاش راج فیلمز ساخته شده، در زمان اکرانش واکنش‌ های ضد و نقیضی از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد. در ادامه نگاهی جامع به جنبه‌ های مختلف این فیلم می‌ اندازیم. نقاط قوت فیلم بازیگران و شیمی بین آنها: بازی سیف علی خان و رانی موکرجی که پیش از این در فیلم موفق Hum Tum درخشیده بودند، در اینجا نیز به عنوان یک زوج جوان و عاشق بسیار باورپذیر و جذاب ظاهر شده‌ اند. منتقدان سایت تایمز آو ایندیا نوشته‌اند که این دو بازیگر حرفه‌ ای، توانسته‌ اند نقش‌ های معمولی را به شخصیت‌ هایی دوست‌ داشتنی تبدیل کنند. همچنین بازی جاوید جعفری در نقش دوست صمیمی آروی و بازی کودکان فیلم به خصوص آنجلینا ایدنانی (نقش پرنسس) مورد تحسین قرار گرفته است. جلوه‌های بصری و لوکیشن: فیلمبرداری در مکان‌ های مختلف شهر نیویورک انجام شده و جلوه‌ های بصری مربوط به مسابقات اتومبیل‌ رانی ناسکار به طرز شگفت‌ آوری خوب و هیجان‌ انگیز طراحی شده‌ اند. موسیقی متن: آهنگ‌ های فیلم که توسط شان-ویشال ساخته شده‌اند، از نقاط قوت فیلم محسوب می‌ شوند. ترانه‌ هایی مثل “Ab to Forever” و “Hey Shona” در زمان خود بسیار محبوب شدند و فضای شاد و رمانتیک فیلم را به خوبی منتقل می‌ کنند. نقاط ضعف و نقدهای وارد شده به فیلم داستان کلیشه‌ ای و قابل پیش‌ بینی: بزرگ‌ ترین نقدی که به این فیلم وارد شده، تکراری و غیراصیل بودن داستان آن است. بسیاری از منتقدان معتقدند فیلم تلفیقی از آثار هالیوودی مثل “Cinderella Man”** (با بازی راسل کرو) و “Life is Beautiful” (با بازی روبرتو بنینی) و حتی “Talladega Nights” است. فرمول “یک خانواده شاد ← یک تراژدی ← فقر و سختی ← پیروزی نهایی” آنقدر در سینمای هند تکرار شده که فیلم را برای مخاطب حرفه‌ ای کسل‌کننده می‌کند. غیرواقعی بودن فضای فقر: منتقدان به شدت به نحوه نمایش “فقر” در فیلم طعنه زده‌اند. در حالی که خانواده ظاهرا ورشکست شده و بدهکار است، لباس‌ های آن‌ ها همیشه برند و اتوکشیده است، آرایش و گریم بازیگران زن همیشه کامل است و حتی در صحنه‌ ای که آب خانه قطع شده، شخصیت‌ ها با حوله‌ های رنگی در یک فواره عمومی حمام می‌کنند و می‌ رقصند! این موضوع باعث شده که سختی‌ های زندگی برای مخاطب باورپذیر نباشد. غیرمنطقی بودن ماجرای ورشکستگی: یک منتقد در سایت IMDb به این موضوع اشاره کرده که غیرمنطقی است که یک قهرمان مطرح ناسکار که سال‌ها میلیون‌ ها دلار درآمد داشته، تنها با از دست دادن شغلش مجبور شود کوچک‌ ترین دارایی خود (یک خانه ساده) را از دست بدهد و به سطل زباله برای خوردن غذا دست بزند. این شکاف منطقی، پایه‌ های درام فیلم را سست می‌کند. جمع‌ بندی نهایی اگر به دنبال یک تجربه سینمایی عمیق و غیرمنتظره هستید، Ta Ra Rum Pum احتمالا شما را راضی نخواهد کرد. فیلم بیش از حد “فیلمی” (Filmy) و پر از کلیشه‌ های تکراری است که شاید امروزه دیگر برای مخاطب مدرن جذاب نباشد. اما اگر به دنبال یک سرگرمی ساده و بی‌ آزار برای تماشای خانوادگی هستید، این فیلم گزینه بدی نیست. موسیقی خوب، رنگ‌ها و لوکیشن‌ های زیبا، و در نهایت پیام مثبت “امید و تلاش برای خانواده“، آن را به فیلمی مناسب برای یک عصر جمعه تبدیل می‌کند .