فیلم Eklavya: The Royal Guard به کارگردانی ویدو وینود چوپرا، یک درام روانشناسانه و فریبنده است که تلاش میکند حماسههای ادبی کلاسیک غرب را با قصهگویی هندی پیوند بزند. این فیلم با تکیه بر فضاسازی باشکوه، اجرای قدرتمند بازیگران به خصوص آمیتاب باچان، و پرداختن به مفاهیمی چون وفاداری، وظیفه و فساد اشرافیت، اثری به یادماندنی اما نه بدون نقص خلق کرده است. در ادامه به بررسی جنبههای مختلف این فیلم میپردازیم: بازیگری: درخشش در سایه اسطورهها قدرت اصلی فیلم در اجرای بینقص بازیگران باتجربه آن نهفته است: آمیتاب باچان (اکلاویا) : او در نقش یک محافظ ساکت، زخمی و در حال کوری، آنقدر باشکوه ظاهر میشود که فیلم را بر دوش میکشد. نگاههای نافذ و سکوت سنگین او بیش از دیالوگها حرف میزند. سانجی دات (پنالال چاوبر) : اگرچه نقش او کوتاه است، اما حضوری فراموشنشدنی دارد. او نقش یک افسر پلیس دالیت ( دارای پایین ترین طبقه اجتماعی) را بازی میکند که از طبقه خود آگاه است و در مقابل تکبر اشرافی میایستد. دیالوگ معروف او در پاسخ به توهین طبقاتی پادشاه، یکی از برجستهترین صحنههای فیلم است. سایر بازیگران : سیف علی خان و ویدیا بالان در نقش زوج جوان، بومان ایرانی در نقش پادشاه ضعیف و پارانوئید، و جکی شروف در نقش برادر ، همگی در حد قابل قبولی ظاهر شدهاند و به عمق درام افزودهاند. فنی: شعر تصویری با ریتمی کند کارگردانی و فیلمبرداری : قویترین برگ برنده فیلم، جلوههای بصری خیرهکننده آن است. فیلمبرداری در کاخهای واقعی راجستان انجام شده و تضاد زیبای دیوارهای کهنه و سنگی قلعه با درونهای اشرافی و شمعفروز، فضایی خارق العاده و شاعرانه خلق کرده است. موسیقی : فیلم برخلاف معمول بالیوود تنها یک آهنگ دارد که به خوبی در فضای داستان جای گرفته و مزاحم پیشروی روایت نمیشود. نقطه ضعف : بزرگترین مشکل فیلم، سرعت پایین و کشش داستان در نیمه دوم است. منتقدان معتقدند فیلمنامه به اندازه کافی قوی نیست و شخصیتها به خوبی پرداخته نشدهاند، به طوری که مخاطب گاهی احساس میکند فیلم در حال کشیدن شدن است. نکات مثبت و منفی فیلم در یک نگاه کلی، نقاط قوت و ضعف “اکلاویا” را میتوان به این صورت خلاصه کرد: نقاط قوت فضاسازی فوقالعاده و فیلمبرداری چشمگیر. اجرای قدرتمند آمیتاب باچان و سانجی دات. دیالوگهای عمیق و بامعنا درباره طبقات اجتماعی و وظیفه. کوتاه بودن فیلم (۱۰۵ دقیقه) که از کشش بیش از حد جلوگیری میکند. نقاط ضعف ریتم کند و کشش داستان در نیمه دوم. فیلمنامه ضعیفتر از کارگردانی؛ عدم پرداخت کافی به شخصیتهای فرعی. فضای بیش از حد گرفته و افسردهکننده که برای همه سلیقهها مناسب نیست. جمعبندی نهایی اگر به دنبال یک فیلم روشنفکرانه، آرام و سرشار از نمادهای بصری و دیالوگهای اخلاقی هستید، تماشای “اکلاویا” را به شدت توصیه میکنم، به خصوص برای طرفداران بازی آمیتاب باچان. اما اگر مخاطب فیلمهای پرتعلیق، اکشن و پرشتاب هستید، ریتم کند و ملودرام سنگین این فیلم ممکن است برایتان خستهکننده باشد. فیلم در زمان اکران خود در گیشه موفق نبود، اما در میان منتقدان جایگاه ویژهای دارد و به عنوان یکی از آثار هنری و غیرتجاری بالیوود شناخته میشود .