فیلم هندی
ورود

تماشا و دانلود در این سایت کاملاً رایگان است. فقط کافی است وارد شوید و هیچ پرداختی لازم نیست.

دانلود اپلیکیشن اندروید تماشای راحت‌تر در گوشی دانلود اپ

دانلود فیلم هندی

دانلود فیلم هندی رایگان و بدون سانسور؛ دوبله فارسی بدون سانسور و زیرنویس چسبیده.

ستارگان: Sanjay Dutt

صفحه ۲ از ۳ — ۲۴ عنوان

فیلم زیرنویس

۲۰۰۵

IMDB ۵.۵ ۴ هزار رأی مشاهده تریلر

Dus

ده

Dus یک فیلم اکشن–تریلر هندی محصول سال 2005 است که توسط Anubhav Sinha کارگردانی و با تهیه‌کنندگی Nitin Manmohan ساخته شد. فیلم با حضور Sanjay Dutt در نقش Siddhant Dheer، Suniel Shetty در نقش Shashank Dheer، Abhishek Bachchan در نقش Aditya، Zayed Khan در نقش Anish، Shilpa Shetty در نقش Aditi، Esha Deol در نقش Neha و Dia Mirza در نقش Alisha ساخته شد. داستان فیلم دربارهٔ تیمی از مأموران ویژهٔ ضدتروریسم است که مأموریت دارند یک حملهٔ بزرگ تروریستی در دهلی را خنثی کنند. آن‌ها باید در مدت ۱۰ روز، نقشهٔ تروریست‌ها را کشف و متوقف کنند. فیلم با صحنه‌های اکشن پرهیجان، تعقیب‌های نفس‌گیر و جلوه‌های ویژهٔ مدرن ساخته شد و به‌عنوان یکی از نخستین آثار بزرگ اکشن بالیوود در دهه ۲۰۰۰ شناخته می‌شود. موسیقی فیلم توسط Vishal–Shekhar ساخته شد و ترانه‌هایی مانند "Dus Bahane" و "Deedar De" به محبوبیت گسترده رسیدند و هنوز هم جزو آهنگ‌های پرطرفدار بالیوود هستند. Dus با مدت‌زمان 151 دقیقه و بودجه ₹25 کرور ساخته شد و با فروش ₹36 کرور، موفقیت تجاری متوسطی کسب کرد. این فیلم با امتیاز 5.5 در IMDb شناخته می‌شود و به‌عنوان اثری پرستاره و پرهیجان، نقطهٔ عطفی در سینمای اکشن مدرن هند محسوب می‌شود .

فیلم زیرنویس

۱۹۹۱

IMDB ۴.۵ ۲۹۰ رأی مشاهده تریلر

Yodha

مبارز

فیلم Yodha یک اکشن درام هندی به زبان هندی است که در ۲۲ فوریه ۱۹۹۱ اکران شده. کارگردانی این فیلم را Rahul Rawail بر عهده داشته و بازیگرانی چون سانی دئول، سانجی دات، سانگیتا بیجلانی، پارش راوال و دنی دنزونگپا در آن نقش آفرینی کرده اند. در ادامه بررسی کامل این فیلم را از جنبه‌های مختلف می‌خوانید: تحلیل و نقد فیلم نقاط قوت: بازیگران قدرتمند: ترکیب سانی دئول و سانجی دات به عنوان دو ستاره اکشن آن دوران یکی از نقاط قوت فیلم است. دنی دنزونگپا نیز به عنوان یک شرور و باهوش عملکرد خوبی داشته است. موسیقی بپی لاهیری: آهنگ‌های فیلم به خصوص ترانه “Whole Day Whole Night” و “Mere Gali Mein Aata Jaata” در زمان خود بسیار محبوب شدند و هنوز هم در میان طرفداران فیلم‌های قدیمی خاطره‌انگیز هستند. نقاط ضعف و نکات عجیب: فیلمنامه غیرمنطقی: بزرگترین ایراد فیلم به فیلمنامه آن برمی‌گردد. سکانس‌هایی در فیلم وجود دارد که بسیار غیرمنطقی و عجیب هستند. به عنوان مثال، صحنه‌ای که پارش راوال (بازیگر نقش چاگانلال) مجبور می‌شود مانند سگ واق واق کند و روی زمین چهار دست و پا راه برود، توسط بسیاری از منتقدان و مخاطبان به عنوان پایین‌ترین و عجیب‌ترین نقطه فیلم معرفی شده است. ضعف در کارگردانی: Rahul Rawail که کارگردان موفقی در دهه ۸۰ بود (مثل فیلم Betaab با بازی سانی دئول)، در این فیلم نتوانست استانداردهای قبلی خود را حفظ کند و فیلم به یک اثر معمولی و کلیشه‌ای دهه ۹۰ تبدیل شده است. پایان بندی کلیشه‌ای: پایان فیلم و مرگ سوراج (سانجی دات) به شکلی بسیار تکراری و قابل پیش‌بینی است. عملکرد گیشه و بودجه بودجه: حدود ۲.۸۵ کرور روپیه بوده است. فروش: فروش فیلم حدود ۱۲.۹۵ کرور روپیه بوده و با وجود نقدهای متوسط، در گیشه به عنوان یک فیلم موفق (Hit) دسته‌بندی می‌شود. جمع‌بندی مبارز یک فیلم اکشن کاملاً متعلق به فضای سینمای تجاری هند در اوایل دهه ۹۰ است. اگر از طرفداران فیلم‌های ماسالا و بازی ستارگانی مثل سانی دئول و سانجی دات هستید، ممکن است از تماشای آن لذت ببرید. با این حال، منتظر منطق قوی در داستان نباشید و خود را برای دیدن صحنه‌های بسیار عجیب و غریب آماده کنید. این فیلم بیشتر برای موسیقی و تقابل دو بازیگر مطرح آن دوران ارزش تماشا دارد تا کیفیت فیلمنامه .

فیلم زیرنویس

۱۹۹۷

IMDB ۴ ۲۱۵ رأی مشاهده تریلر

Mahaanta

بزرگی

فیلم هندی Mahaanta ساخته‌ی ۱۹۹۷ یک فیلم اکشن و درام بالیوودی به کارگردانی افضل خان است. این فیلم بیش از همه به‌خاطر حاشیه‌های پشت صحنه و شش سال تأخیر در اکران معروف است و عملکرد خوبی در گیشه نداشت. در ادامه یک بررسی کامل از جنبه‌های مختلف این فیلم ارائه شده است: نقد و بررسی نکات مثبت: بازیگران اصلی: بازی سانجی دات و مادهوری دیکشیت به عنوان زوج مقابل هم، از نقاط قوت فیلم محسوب می‌شود. برخی منتقدان معتقدند که شیمی بین این دو که پس از مدتی دوری دوباره در این فیلم همبازی شدند، به خوبی روی پرده منتقل شده است. بازی امریش پوری در نقش منفی نیز تحسین شده است. موسیقی: آهنگ‌های فیلم توسط Laxmikant-Pyarelal ساخته شده اند و از جمله موارد قابل توجه فیلم هستند. ترانه‌هایی مانند “Tapka Re Tapka” و “Loji Sunoji” در زمان خود محبوبیت داشتند. نکات منفی و چالش‌ها: عدم انسجام فیلمنامه و تدوین: به دلیل توقف طولانی مدت در تولید، فیلم از نظر داستان و ریتم دچار مشکل شده است. منتقدان معتقدند داستان فیلم کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی است و روایت آن به درستی شکل نگرفته. عدم تطابق ظاهری بازیگران: بزرگ‌ترین مشکل فیلم، تغییرات فیزیکی بازیگران در طول فیلم است، زیرا بخش‌هایی از فیلم در سال ۱۹۹۱ و بخش‌هایی در ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ فیلمبرداری شده‌اند. این موضوع باعث شده که: مدل مو و سیمای سانجی دات (که در این بین به زندان رفته بود) در سکانس‌های مختلف به طور محسوسی متفاوت باشد. ظاهر مادهوری دیکشیت : نیز در طول فیلم ناهماهنگ است و گاه مربوط به اوایل دهه ۹۰ و گاه به اواخر همان دهه بازمی‌گردد. جیتندرا در نقش یک جوان، در حالی که در زمان اکران فیلم، ظاهری مسن‌تر دارد، چندان باورپذیر نیست. ساختار کهنه و قدیمی: فیلم در دورانی اکران شد که سلیقه مخاطبان هندی تغییر کرده بود و دیگر علاقه‌ای به داستان‌های تکراری انتقام‌جویانه نشان نمی‌دادند. حاشیه‌ها و دلایل تأخیر فیلم‌برداری Mahaanta در سال ۱۹۹۱ آغاز شد، اما به دو دلیل اصلی اکران آن شش سال به تعویق افتاد : ۱٫ دستگیری سانجی دات: سانجی دات در سال ۱۹۹۳ به اتهام ارتباط با بمب‌گذاری‌های بمبئی دستگیر شد و چندین سال در زندان بود. ۲٫ جدایی عاطفی: در همین مدت، رابطه عاطفی سانجی دات و مادهوری دیکشیت به پایان رسید که روند فیلمبرداری را با پیچیدگی مواجه کرد. جمع‌بندی نظر نهایی: ماهانتا فیلمی است که بیش از آنکه به خاطر داستان یا کارگردانی به یاد آورده شود، به خاطر زمینه‌سازی پرحاشیه و افت کیفی ناشی از تأخیرهای طولانی در خاطرها مانده است. اگر از طرفداران پروپاقرص سانجی دات و مادهوری دیکشیت هستید، تماشای آن برای شما جذاب خواهد بود، اما از نظر داستانی و فنی، فیلمی ضعیف و قدیمی محسوب می‌شود .

فیلم زیرنویس

۲۰۰۷

IMDB ۶ ۴ هزار رأی مشاهده تریلر

Eklavya: The Royal Guard

اکلاویا: نگهبان سلطنتی

فیلم Eklavya: The Royal Guard به کارگردانی ویدو وینود چوپرا، یک درام روان‌شناسانه و فریبنده است که تلاش می‌کند حماسه‌های ادبی کلاسیک غرب را با قصه‌گویی هندی پیوند بزند. این فیلم با تکیه بر فضاسازی باشکوه، اجرای قدرتمند بازیگران به خصوص آمیتاب باچان، و پرداختن به مفاهیمی چون وفاداری، وظیفه و فساد اشرافیت، اثری به یادماندنی اما نه بدون نقص خلق کرده است. در ادامه به بررسی جنبه‌های مختلف این فیلم می‌پردازیم: بازیگری: درخشش در سایه اسطوره‌ها قدرت اصلی فیلم در اجرای بی‌نقص بازیگران باتجربه آن نهفته است: آمیتاب باچان (اکلاویا) : او در نقش یک محافظ ساکت، زخمی و در حال کوری، آنقدر باشکوه ظاهر می‌شود که فیلم را بر دوش می‌کشد. نگاه‌های نافذ و سکوت سنگین او بیش از دیالوگ‌ها حرف می‌زند. سانجی دات (پنالال چاوبر) : اگرچه نقش او کوتاه است، اما حضوری فراموش‌نشدنی دارد. او نقش یک افسر پلیس دالیت ( دارای پایین ترین طبقه اجتماعی) را بازی می‌کند که از طبقه خود آگاه است و در مقابل تکبر اشرافی می‌ایستد. دیالوگ معروف او در پاسخ به توهین طبقاتی پادشاه، یکی از برجسته‌ترین صحنه‌های فیلم است. سایر بازیگران : سیف علی خان و ویدیا بالان در نقش زوج جوان، بومان ایرانی در نقش پادشاه ضعیف و پارانوئید، و جکی شروف در نقش برادر ، همگی در حد قابل قبولی ظاهر شده‌اند و به عمق درام افزوده‌اند. فنی: شعر تصویری با ریتمی کند کارگردانی و فیلمبرداری : قوی‌ترین برگ برنده فیلم، جلوه‌های بصری خیره‌کننده آن است. فیلمبرداری در کاخ‌های واقعی راجستان انجام شده و تضاد زیبای دیوارهای کهنه و سنگی قلعه با درون‌های اشرافی و شمع‌فروز، فضایی خارق العاده و شاعرانه خلق کرده است. موسیقی : فیلم برخلاف معمول بالیوود تنها یک آهنگ دارد که به خوبی در فضای داستان جای گرفته و مزاحم پیشروی روایت نمی‌شود. نقطه ضعف : بزرگترین مشکل فیلم، سرعت پایین و کشش داستان در نیمه دوم است. منتقدان معتقدند فیلم‌نامه به اندازه کافی قوی نیست و شخصیت‌ها به خوبی پرداخته نشده‌اند، به طوری که مخاطب گاهی احساس می‌کند فیلم در حال کشیدن شدن است. نکات مثبت و منفی فیلم در یک نگاه کلی، نقاط قوت و ضعف “اکلاویا” را می‌توان به این صورت خلاصه کرد: نقاط قوت فضاسازی فوق‌العاده و فیلمبرداری چشمگیر. اجرای قدرتمند آمیتاب باچان و سانجی دات. دیالوگ‌های عمیق و بامعنا درباره طبقات اجتماعی و وظیفه. کوتاه بودن فیلم (۱۰۵ دقیقه) که از کشش بیش از حد جلوگیری می‌کند. نقاط ضعف ریتم کند و کشش داستان در نیمه دوم. فیلمنامه ضعیف‌تر از کارگردانی؛ عدم پرداخت کافی به شخصیت‌های فرعی. فضای بیش از حد گرفته و افسرده‌کننده که برای همه سلیقه‌ها مناسب نیست. جمع‌بندی نهایی اگر به دنبال یک فیلم روشنفکرانه، آرام و سرشار از نمادهای بصری و دیالوگ‌های اخلاقی هستید، تماشای “اکلاویا” را به شدت توصیه می‌کنم، به خصوص برای طرفداران بازی آمیتاب باچان. اما اگر مخاطب فیلم‌های پرتعلیق، اکشن و پرشتاب هستید، ریتم کند و ملودرام سنگین این فیلم ممکن است برایتان خسته‌کننده باشد. فیلم در زمان اکران خود در گیشه موفق نبود، اما در میان منتقدان جایگاه ویژه‌ای دارد و به عنوان یکی از آثار هنری و غیرتجاری بالیوود شناخته می‌شود .

فیلم دوبله

۲۰۰۵

IMDB ۷.۲ ۱۰ هزار رأی مشاهده تریلر

Parineeta

دختری چون فرشته

فیلم هندی Parineeta (پارینیتا – به‌ معنای زن متأهل )، ساخته‌ ی پرادیپ سرکار در سال ۲۰۰۵، یک اقتباس سینمایی از رمان بنگالی مشهور شرتچندرا چاتوپادیای (۱۹۱۴) است . این فیلم که با بازی درخشان ویدیا بالان در اولین حضور سینمایی‌ اش همراه است، به‌ خاطر فضاسازی بصری غنی و موسیقی ماندگارش همچنان به‌ عنوان یک شاهکار سینمای هند شناخته می‌شود، هرچند که نگاه امروزی به آن، لایه‌های مشکل‌ داری را در محتوایش آشکار می‌ کند. در ادامه، این فیلم را از جنبه‌ های مختلف هنری و محتوایی بررسی می‌ کنیم: نقاط قوت : چرا هنوز هم تماشایی است؟ شروع درخشان ویدیا بالان : اجرای ویدیا بالان در نقش لولیتا، نقطه ی عطف فیلم است. بازیگران باسابقه‌ ای مثل سیف علی خان و سانجی دات در کنار او قرار دارند اما بازی او آنقدر قدرتمند و طبیعی است که همه را تحت‌ الشعاع قرار می‌ دهد . او با نگاه‌ های عمیق و چهره‌ ای که سرشار از احساسات است، یک “قهرمان خاموش و مقتدر” زنانه را می‌ سازد . موسیقی فراموش‌ نشدنی شانتانو مویترا : موسیقی متن این فیلم توسط شانتانو مویترا ساخته شده و اشعار آن سرودهٔ سواناند است. ترانه‌هایی مثل “Piyu Bole”**، “Kaisi Paheli Zindagani” (با حضور ویژه ی رکا) و “Soona Man Ka Aangan” نه‌ تنها در زمان اکران بسیار محبوب شدند، بلکه پس از ۲۰ سال همچنان تازه و شنیدنی هستند. این موسیقی توانسته بر محدودیت‌ های زمانی غلبه کند و همچنان در لیست‌ های پخش امروزی جای داشته باشد . زیبایی‌ شناسی بصری و فضاسازی : فیلم از نظر بصری یک کلاسور نقاشی متحرک است. ناتاراجان سوبرامانیام، فیلمبردار فیلم، با استفاده از رنگ‌ های گرم و قهوه‌ ای مایل به قرمز، حس نوستالژیک و رویایی کلکته دهه ۶۰ را به تصویر کشیده است. از ترامواهای قدیمی و کوچه‌ های باریک گرفته تا عمارت‌ های استعماری، همه چیز با جزئیات دقیق و چشم‌ نوازی ساخته شده‌ اند . بازی خوب سایر بازیگران : سیف علی خان در نقش مردی با احساسات متضاد و آشفته عملکرد قابل قبولی دارد و سانجی دات هم در نقش یک مرد بالغ و فهمیده که در مقابل “پسربچگی” شکار قد علم می‌ کند، خوب ظاهر شده است . نقاط ضعف و چالش‌ برانگیز (از نگاه امروز) شخصیت سمی مذکر (قهرمان سمی) : بزرگترین چالش فیلم برای مخاطب امروز، شخصیت شکار است. او پر از شک، حسادت‌ های بیمارگونه و تصمیمات ناگهانی است که تماما ناشی از غرورش است. او به لولیتا شک می‌ کند، او را تحقیر می‌ کند و در اوج بی‌ احساسی، به جای صحبت کردن، به دیوار می‌ کوبد. در دنیای امروز که برقراری ارتباط سالم و مهارت‌ های عاطفی تأکید می‌ شود، چنین شخصیتی قطعا یک “رد فلگ” محسوب می‌ شود . کلیشه ی نجات زن توسط مرد دیگر : نقش سانجی دات (گیریش) در نگاه اول مثبت و حامی است، اما او هم در قالبی کاملا سنتی، به‌عنوان یک مرد مسن‌ تر و ثروتمند ظاهر می‌شود تا “مسئله” لولیتا را حل کند. این رویکرد که زن همواره نیاز به یک “سوپرمن” برای حل مشکلاتش دارد، امروزه یک الگوی کهنه و تکراری به نظر می‌رسد . پایان اغراق‌ آمیز و نمادین نزدیک به کلیشه : پایان فیلم که در آن شکار با کمک جمعیت شروع به شکستن دیوار می‌ کند، سکانسی است که در آن زمان اوج احساسات و درام بود اما امروزه ممکن است برای بسیاری از مخاطبان، مضحک یا غیرواقعی به نظر برسد. برخی منتقدان این سکانس را مانند یک “تبلیغ سیمان” توصیف کرده‌ اند و آن را بیش از حد نمایشی و دور از واقعیت می‌ دانند . منتقد معروف بنگالی، ریتوپرنو گوش، هرچند این فیلم را از نظر بصری زیبا توصیف کرد، اما به این اغراق دراماتیک نیز اشاره داشته است . زبان و دیالوگ‌ های توهین‌ آمیز : در فیلم، شخصیت پدر شکار از کلماتی بسیار رکیک و توهین‌ آمیز مانند “فاحشه” برای لولیتا و حتی “نعنا” (که در بافت داستان توهین به مردانگی است) برای پسر خود استفاده می‌ کند. در حالی که این دیالوگ‌ ها برای نمایش زشتی شخصیت او نوشته شده‌ اند، تماشای آنها از منظر حساسیت‌ های امروزی به بحث‌ های مربوط به جنسیت و کلیشه‌ های جنسیتی، سخت و آزاردهنده است . جمع‌ب ندی و نمره زن متاهل یک فیلم متناقض است؛ از یک سو یک اثر هنری ناب از نظر تصویر، موسیقی و بازیگری است که تأثیری عمیق بر سینمای هند گذاشت و پلی میان ادبیات کلاسیک و سینمای عامه‌ پسند زد. از سوی دیگر، روایت آن به شدت وابسته به کلیشه‌ های کهنه‌ ی مردسالارانه و احساسات اغراق‌ آمیزی است که با استانداردهای قصه‌ گویی امروز همخوانی ندارد. تماشای آن مثل نگاه کردن به یک آلبوم عکس قدیمی و زیبای خانوادگی است؛ پر از لحظات قشنگ اما همراه با نکاتی که باعث می‌ شود کمی اخم کنید. به طور خلاصه : اگر به دنبال یک درام عاشقانه با موسیقی فوق‌ العاده و سینماتوگرافی چشمگیر هستید، حتما آن را ببینید. اما اگر با شخصیت‌ های سمی و کلیشه‌های کهن ه‌ی نجات‌ بخشی مشکل دارید، بهتر است با دیدی انتقادی به سراغش بروید .

فیلم زیرنویس

۲۰۰۶

IMDB ۴.۵ ۵۲۵ رأی مشاهده تریلر

Tathastu

پس ببخشید

**Tathastu (2006)** یک **درام اجتماعی–احساسی هندی** به کارگردانی **Anubhav Sinha** است که در **۱۲ مه ۲۰۰۶** منتشر شد و بازسازی رسمی فیلم آمریکایی *John Q (2002)* محسوب می‌شود. این فیلم با بازی **Sanjay Dutt، Ameesha Patel و Jaya Prada** ساخته شده و داستانی تکان‌دهنده دربارهٔ **پدری فقیر** روایت می‌کند که برای نجات جان پسرش مجبور می‌شود **بیمارستان را گروگان بگیرد**. **Tathastu یک فیلم درام هندی محصول سال 2006 است که توسط Anubhav Sinha کارگردانی و با تهیه‌کنندگی Nitin Manmohan ساخته شد. داستان فیلم دربارهٔ Ravi Rajput (Sanjay Dutt)، کارگر ساده‌ای است که زندگی آرامی با همسرش Sarita (Ameesha Patel) و پسرش Gaurav دارد. زمانی که Gaurav هنگام بازی کریکت بیهوش می‌شود، خانواده متوجه می‌شوند که او نیاز فوری به پیوند قلب دارد؛ عملی که هزینهٔ آن ۱۵ لک روپیه است و بیمارستان بدون دریافت پول حاضر به انجام آن نیست. بیمهٔ Ravi تمدید نمی‌شود، کارفرما فقط ۷۵ هزار روپیه می‌پردازد و هیچ‌کس حاضر نیست کمک کند. ناامیدی کامل باعث می‌شود Ravi با یک اسلحه وارد بیمارستان شود و ۳۰ نفر را گروگان بگیرد تا پزشکان را مجبور کند پسرش را عمل کنند. در طول گروگان‌گیری، او به بیماران کمک می‌کند، اجازه می‌دهد یک زن باردار زایمان کند و حتی از یک قربانی خشونت خانگی حمایت می‌کند؛ همین رفتارها باعث می‌شود مردم بیرون بیمارستان او را قهرمان مردمی بدانند. اوج فیلم زمانی است که Ravi تصمیم می‌گیرد قلب خودش را به پسرش بدهد و قصد خودکشی می‌کند، اما در نهایت حقیقت دربارهٔ فساد بیمارستان و سیاستمداران آشکار می‌شود. موسیقی فیلم توسط Vishal–Shekhar ساخته شده و مدت‌زمان آن 113 دقیقه است. این فیلم با امتیاز 4.5 در IMDb شناخته می‌شود و به‌عنوان یک درام اجتماعی تأثیرگذار دربارهٔ بی‌عدالتی سیستم درمانی و عشق پدرانه شناخته می‌شود .

فیلم زیرنویس

۲۰۰۴

IMDB ۵.۶ ۲ هزار رأی مشاهده تریلر

Musafir

مسافر

Musafir یک فیلم نئو نوآر اکشن–تریلر هندی محصول سال 2004 است که توسط Sanjay Gupta نوشته، کارگردانی و تهیه شده است. فیلم با بازی Anil Kapoor در نقش Lucky، Sanjay Dutt در نقش Billa، Sameera Reddy در نقش Sam، Aditya Pancholi در نقش Inspector Tiger، Mahesh Manjrekar در نقش Lukka و Koena Mitra در نخستین حضور سینمایی‌اش در نقش Lara ساخته شده است. داستان فیلم دربارهٔ Lucky، خلافکار خرده‌پایی است که پس از خیانت دوست‌دخترش Lara و دزدیده‌شدن پولی که از Billa گرفته بود، درگیر شبکه‌ای از جنایت، معاملهٔ مواد مخدر، قتل و خیانت می‌شود. Lucky برای انجام یک معاملهٔ خطرناک به گوا فرستاده می‌شود تا بسته‌ای ناشناس را به Whacko Jacko تحویل دهد. در گوا، او با Sam آشنا می‌شود؛ زنی که گرفتار خشونت شوهرش Lukka است و پیشنهاد می‌دهد Lucky در ازای دریافت پول، Lukka را بکشد. این پیشنهاد، Lucky را وارد چرخه‌ای از دروغ، قتل، تعقیب پلیس و رویارویی با Billa می‌کند. فیلم با ریتم تند، فضای تاریک، شخصیت‌های چندلایه و پیچش‌های متعدد، نمونه‌ای شاخص از سینمای نئو نوآر بالیوود است. موسیقی فیلم توسط Vishal–Shekhar ساخته شده و قطعاتی مانند «Saaki Saaki»، «Ishq Kabhi Kariyo Na» و «Door Se Paas» محبوبیت گسترده‌ای پیدا کردند. مدت‌زمان فیلم 151 دقیقه است و با بودجهٔ ₹130 میلیون ساخته شد و فروش ₹187.1 میلیون داشت. امتیاز IMDb فیلم 5.6/10 است .

فیلم زیرنویس

۱۹۹۶

IMDB ۴.۳ ۷۵ رأی مشاهده تریلر

Namak

نمک

فیلم هندی Namak (نمک) محصول سال ۱۹۹۶ یک فیلم اکشن و درام هندی است که با وجود بازیگران مطرح، در زمان اکران خود نتوانست موفق شود و با نقدهای منفی زیادی روبرو شد . در ادامه، بررسی کاملی از این فیلم ارائه می‌شود: فیلم توسط کاوال شارما کارگردانی و تهیه شده و آهنگ‌های فیلم توسط انو ملک ساخته شده‌اند . نقدها و عملکرد داستان و فیلمنامه : منتقدان فیلم را “بی‌مزه” و “کهنه” خواندند و فیلمنامه آن را فاقد منطق و شخصیت‌پردازی دانستند . یک منتقد حتی آن را “یکی از بدترین فیلم‌هایی” دانسته که با چنین بازیگران درجه یکی ساخته شده است . اجرا : اگرچه بازیگران شرور (مانند پریم چوپرا و شاکتی کاپور) قابل قبول بودند، اما اجرای سانجی دات “معمولی” و بازی سیدانت سالاریا در نقش پرابهات “بسیار ضعیف” ارزیابی شد . موسیقی و کارگردانی : موسیقی فیلم و کارگردانی کاوال شارما “کسل‌کننده” و “بی‌روح” توصیف شده‌اند . نکات جالب توجه ریمیک بودن فیلم : این فیلم بازسازی از فیلم پاکستانی بسیار موفق Pehchaan 1975 است . یکی از کاربران IMDb اشاره کرده که حتی دیالوگ‌ها و آهنگ‌ها نیز کلمه به کلمه کپی شده‌اند و این موضوع به ضرر فیلم تمام شده است .

فیلم دوبله

۲۰۰۰

IMDB ۴.۴ ۲۷۵ رأی مشاهده تریلر

Baaghi

Baaghi

یاغی : راجا و ویکرام برای گانگستری بنام موهان کار میکنند راجا دختری را که در کلوپ رقاصی میکند دوست دارد و میخواهد با او ازدواج کند ولی رئیسش …

فیلم دوبله

۲۰۰۳

IMDB ۸.۲ ۱۰۰ هزار رأی مشاهده تریلر

Munna Bhai M.B.B.S.

مونا بهای ام‌بی‌بی‌اس

**Munna Bhai M.B.B.S. (ترجمه: برادر مونا M.B.B.S.) یک فیلم کمدی-درام هندی به زبان هندی محصول سال 2003 است که توسط راجکومار هیرانی در نخستین تجربه کارگردانی‌اش نوشته و کارگردانی شد و توسط ویدهو وینود چوپرا تحت عنوان کمپانی Vinod Chopra Films تهیه گردید. این فیلم آخرین حضور سینمایی سونیل دات را نشان می‌دهد که نقش پدرِ پسر واقعی‌اش، سانجی دات، را ایفا می‌کند؛ سانجی دات در نقش شخصیت اصلی فیلم ظاهر شده است. گریسی سینگ، آرشاد وارسی، بومن ایرانی، جیمی شیرگیل و روهینی هاتانگادی نیز در نقش‌های دیگر بازی می‌کنند.** این فیلم نخستین قسمت از مجموعه فیلم‌های *Munna Bhai* است. داستان درباره مونا بهائی، یک گانگستر در دنیای زیرزمینی بمبئی است که برای خوشحال کردن پدرش وانمود می‌کند پزشک است. اما وقتی دکتری به نام آستانا (ایرانی) دروغ‌های او را برملا کرده و آبروی پدرش را لکه‌دار می‌کند، مونا بهائی وارد دانشکده پزشکی می‌شود. آشوب زمانی آغاز می‌شود که مونا درمی‌یابد آستانا رئیس دانشکده است و سوگند به انتقام می‌خورد، در حالی که همزمان رابطه‌ای عاشقانه با پزشکی به نام سومان (سینگ) آغاز می‌کند؛ بی‌آنکه بداند او دوست دوران کودکی‌اش و دختر آستانا است. این فیلم با دنباله‌ای به نام *Lage Raho Munna Bhai* در سال 2006 ادامه یافت. فیلم در تاریخ 19 دسامبر 2003 اکران شد و موفقیتی بزرگ از نظر انتقادی و تجاری به دست آورد. این اثر توانست جایزه ملی فیلم هند در سال 2004 برای «بهترین فیلم محبوب» را کسب کند و همچنین چندین جایزه فیلم‌فِر از جمله «بهترین فیلم (منتقدان)» و «بهترین فیلمنامه» را به دست آورد. در گیشه، فیلم به وضعیت «جوبیلی نقره‌ای» (نمایش 25 هفته‌ای) رسید و یکی از تنها هشت فیلم هندی بود که از سال 2000 به این جایگاه دست یافت. در هفته بیست‌وششم اکران، فیلم همچنان در 300 سالن سینما در سراسر هند نمایش داده می‌شد. انتشار فیلم همچنین با یک بازی ویدئویی موبایلی بر اساس فیلم توسط Indiagames همراه بود .