فیلم هندی
ورود

تماشا و دانلود در این سایت کاملاً رایگان است. فقط کافی است وارد شوید و هیچ پرداختی لازم نیست.

دانلود اپلیکیشن اندروید تماشای راحت‌تر در گوشی دانلود اپ

دانلود فیلم هندی

دانلود فیلم هندی رایگان و بدون سانسور؛ دوبله فارسی بدون سانسور و زیرنویس چسبیده.

ستارگان: N

صفحه ۴۳ از ۷۶ — ۷۵۲ عنوان

فیلم زیرنویس

۱۹۹۶

IMDB ۴.۶ ۳ هزار رأی مشاهده تریلر

English Babu Desi Mem

آقای انگلیسی خانم هندی

فیلم English Babu Desi Mem ( به‌معنای آقای انگلیسی، خانم هندی ) محصول سال ۱۹۹۶ یک فیلم هندی در ژانر کمدی رمانتیک و موزیکال به کارگردانی Praveen Nischol است. این فیلم به خاطر بازی شاهرخ خان در نقش سه‌گانه (پدر و دو پسر دوقلو) در کنار سونالی بندره شناخته می‌شود . این فیلم اقتباسی آزاد از فیلم آمریکایی It Started in Naples 1960 است. در ادامه یک بررسی جامع از جنبه‌های مختلف این فیلم ارائه شده است: این فیلم در زمان اکران با واکنش‌های متفاوتی روبرو شد و از نظر تجاری Flop شد. با این حال، نگاه‌ ها به آن در طول زمان کمی تلطیف شده است: نقاط قوت از نظر منتقدان: بازی شاهرخ خان : اگرچه برخی لهجه ساختگی او را دستکاری شده می‌دانند، اما در نقش یک مرد ثروتمند و تا حدی منفی خوب عمل کرده است . بازی کودکان : بازی آرهان سینگ در نقش ناندو به عنوان یکی از نقاط قوت اصلی فیلم شناخته می‌شود که کاملا جذاب و تأثیرگذار است . موضوعات فیلم : فیلم به موضوعاتی مانند کلاس اجتماعی، میراث فرهنگی، و تعارض میان سنت و مدرنیته می‌پردازد . نقاط ضعف : داستان قابل پیش‌بینی : بسیاری از منتقدان اعتقاد دارند فیلم کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی است . رقص‌ های نامناسب: رقص‌های بیجوریا (سونالی بندره) گاهی بیش از حد مبتذل و سخیف توصیف شده که با فضای احساسی و ساده باقی فیلم همخوانی ندارد . طولانی بودن کشمکش‌ها : روند رفت و برگشت‌ های حقوقی برای حضانت ناندو بیش از حد طولانی شده است . شخصیت حشو : وجود شخصیت شرور فیلم (Bheema) صرفا برای نجات بیجوریا توسط قهرمان داستان تعریف شده و کمی اضافی به نظر می‌رسد . موسیقی فیلم موسیقی فیلم توسط Nikhil-Vinay ساخته شده است. یکی از نکات جالب توجه، استفاده از آهنگ معروف “Kiven Mukhde Ton Nazran Hatawan” از نصرت فاتح علی خان در این فیلم است که مورد تحسین قرار گرفته .

فیلم زیرنویس

۱۹۷۲

IMDB ۶.۸ ۲۲۳ رأی مشاهده تریلر

Mere Jeevan Saathi

شریک زندگی من

فیلم Mere Jeevan Saathi ساخته سال ۱۹۷۲ یک نمونه کلاسیک از سینمای پرزرقوبرق هند در دهه ۷۰ میلادی است. این فیلم اگرچه از نظر داستانی ساده و گاهی اغراق آمیز به نظر میرسد، اما به لطف موسیقی فراموش نشدنی و بازی ستاره های بزرگ دوران خود، هنوز هم در میان علاقه مندان به سینمای قدیم هند جایگاه ویژه ای دارد . در ادامه، نقد و بررسی این فیلم را از جنبه های مختلف می خوانید: نقاط قوت فیلم موسیقی و آوازها (قویترین نقطه فیلم): این فیلم بیش از هر چیز به خاطر آهنگسازی آر. دی. برمن و خوانندگی کیشور کومار به یاد آورده میشود. این ترکیب طلایی آهنگ های جاودانی خلق کرده است . قطعاتی مانند: “O Mere Dil Ke Chain” “Chala Jata Hoon” “Kitne Sapne Kitne Armaan” “Diwana Leke Aaya Hai” این آهنگ ها نه تنها در زمان خود شاهکار بودند، بلکه حتی امروزه نیز به عنوان گنجینه ای از موسیقی کلاسیک هندی از آنها یاد می شود . در جایی نوشته شده که کارگردان برای ضبط آهنگ “Chala Jata Hoon” سختی بسیاری کشیده که نشان از اهمیت موسیقی در فیلم دارد . بازی راجش خانا: راجش خانا که در اوج محبوبیت خود بود، در نقش یک هنرمند رمانتیک و در عین حال رنج دیده بسیار می درخشد. به خصوص در نیمه دوم فیلم که نقش یک مرد نابینا را بازی می کند، بازی احساسی و قدرتمندی ارائه میدهد . سبک پوشش او در این فیلم نیز در آن دوران مد شد . حضور هلن در نقشی متفاوت : هلن که بیشتر به عنوان رقصنده در نقش های کوتاه شناخته می شد، در این فیلم نقشی جدی و محوری به عنوان پرنسس کامینی دارد. او با بازی شرورانه و جذاب خود، صحنه های به یاد ماندنی را خلق می کند و حتی در برخی سکانس ها بر راجش خانا هم غلبه می کند . رابطه پیچیده و شکنجه گر او با پراکاشِ نابینا، فضایی نزدیک به داستان های گوتیک خلق کرده که برای فیلم های هندی آن دوران کم سابقه است . نقاط ضعف و نقدهای وارد بر فیلم داستان کلیشه ای و غیرمنطقی : فیلمنامه نقطه قوت فیلم نیست. منتقدان به وجود همزمانی های عجیبِ فراوان در فیلم اشاره میکنند. برای نمونه، جیوتی همیشه در لحظات حساس از صحنه دور یا حاضر است و رفتار شخصیت ها گاهی غیرمنطقی به نظر می رسد . داستان عاشقانه با اضافه شدن المان های عجیبی مانند اسارت و شکنجه توسط یک شاهدخت دیوانه، کمی آشفته می شود . انتخاب نادرست بازیگر نقش اول زن : یکی از نقدهای اصلی که در چند منبع به آن اشاره شده، همبازی شدن تانوجا در کنار راجش خانا است. بسیاری معتقدند تانوجا در کنار راجش خانا، ظاهر کهنسال تری دارد و اصطلاحا “جفت نمی شوند” و این موضوع از باورپذیری نقش عاشقانه آنها کم می کند . کمدی و پلات فرعی بیمزه : بعضی از منتقدان، بخش های کمدی فیلم که عمدتا با بازی راجیندرانات است را کسالت بار و غیرضروری می دانند و معتقدند این بخش ها تنها به طولانی شدن فیلم دامن زده اند . عملکرد گیشه و اقبال عمومی جالب است بدانید که با وجود بازی راجش خانا که در آن سالها به نوعی “تنها سوپراستار” سینمای هند بود و با وجود موسیقی فوقالعاده، “Mere Jeevan Saathi” در گیشه چندان موفق نبود و عملکردی متوسط داشت . با این حال، موسیقی فیلم به اندازه ای محبوب شد که خود فیلم را به مرور زمان به یک اثر کلاسیک و نوستالژیک تبدیل کرد . جمع بندی نهایی آیا فیلم را تماشا کنیم؟ اگر از طرفداران موسیقی کلاسیک هندی و صدای کیشور کومار هستید: این فیلم برای شما یک اثر الزامی است. گنجینه ای از آهنگ های طلایی در این فیلم نهفته است. اگر به دنبال یک درام عاشقانه قوی و منطقی هستید: احتمالا این فیلم شما را چندان راضی نخواهد کرد. داستان ساده، پر از اتفاق های عجیب و غریب است و شاید کمی از مد افتاده به نظر برسد. اگر به تاریخ سینما و دوران اوج راجش خانا علاقه دارید: تماشای این فیلم برای درک استایل و محبوبیت او خالی از لطف نیست. همچنین نقش آفرینی هلن در این فیلم یک نکته برجسته و دیدنی است .

فیلم زیرنویس

۲۰۰۴

IMDB ۶.۱ ۶۰۷ رأی مشاهده تریلر

I: Proud to Be an Indian

افتخار می‌کنم هندی هستم

فیلم هندی I: Proud to Be an Indian محصول سال ۲۰۰۴ یک فیلم اکشن و درام به زبان هندی است . این فیلم به موضوع نژادپرستی علیه آسیایی‌ها در لندن می‌پردازد و با بودجه‌ای نسبتاً کم (بین ۴.۵ تا ۵ کرور روپیه) در مدت ۳۰ روز در بریتانیا فیلمبرداری شده است . در ادامه، تحلیل کاملی از جنبه‌های مختلف این فیلم ارائه می‌شود: نقاط قوت فیلم بر اساس نظرات کاربران و منتقدان، فیلم در موارد زیر موفق عمل کرده است: پرداختن به یک مسئله مهم اجتماعی (نژادپرستی) : فیلم شجاعانه به موضوع نژادپرستی و خشونت علیه آسیایی‌ها در لندن می‌پردازد، موضوعی که در سینمای هند کمتر به آن پرداخته شده است. بسیاری از بینندگان، رویکرد فیلم به این مسئله را تحسین کرده‌اند . اجرای قابل قبول بازیگران : به خصوص سهیل خان در نقش اصلی (که تهیه‌کنندگی فیلم را نیز بر عهده داشته) و کولبوشان کارباندا در نقش پدرش، بازی‌ های قابل قبولی ارائه داده‌اند . اجرای مونا آمبگاونکار در نقشی کوتاه نیز تأثیرگذار توصیف شده است . دور شدن از فضای لوکس و کلیشه‌ های رایج فیلم‌ های هندی در خارج از کشور : برخلاف بسیاری از فیلم‌های هندی که زندگی در خارج از کشور را بسیار ایده‌آل و لوکس نشان می‌دهند، این فیلم سعی کرده است تصویری واقعی‌تر و تلخ‌تر از مشکلات مهاجران ارائه دهد . پیام مثبت : فیلم بر مفاهیمی مانند عزت نفس، کرامت انسانی ، و ایستادگی در برابر زورگویی تأکید دارد . همچنین به اهمیت اتحاد فراتر از مرزهای ملی (مثل دوستی شخصیت هندی با یک شخصیت پاکستانی) اشاره می‌کند . نقاط ضعف فیلم از سوی دیگر، فیلم با انتقادات جدی نیز روبرو شده است: فیلمنامه یک‌بعدی و سیاه‌ و سفید : بزرگترین انتقاد به فیلم، ساده‌ سازی بیش از حد مسئله نژادپرستی است. شخصیت‌ های سفیدپوست همگی شرور مطلق و شخصیت‌ های هندی همگی قربانیان مظلوم و قهرمانانی بی‌ نقص تصویر شده‌ اند . یکی از منتقدان این رویکرد را به وسترن‌ های قدیمی تشبیه کرده که کلاه‌ سفیدها خوب و کلاه‌ سیاه‌ها بد هستند . پایان بندی ضعیف و اغراق‌آمیز : بسیاری از منتقدان و کاربران، پایان فیلم را بسیار کلیشه‌ای، ملودراماتیک و ناامیدکننده توصیف کرده‌اند. آنها معتقدند پس از آنکه فیلم سعی دارد یک مشکل واقعی را نشان دهد، در پایان به جای ارائه راه‌ حلی منطقی و عملی، به خشونت و انتقام‌جویی‌های اغراق‌آمیز روی می‌آورد که به شدت از فیلم Ghayal 1990 الگوبرداری شده است . عدم باورپذیری و کهنه بودن موضوع : برخی منتقدان معتقدند که فضای نژادپرستی شدید در لندن به تصویر کشیده شده در فیلم، بیشتر مربوط به دهه ۱۹۸۰ میلادی است تا سال ۲۰۰۴ و بنابراین تا حدی غیرواقعی و تاریخ مصرف‌گذشته به نظر می‌رسد . کارگردانی و فیلمبرداری متوسط : کارگردانی پونیت سیرا و فیلمبرداری فیلم در حد متوسط ارزیابی شده و نکته برجسته خاصی ندارد . همچنین عنوان فیلم از نظر گرامری نادرست است که به آن نقد وارد شده . موسیقی نه چندان جذاب : موسیقی فیلم که توسط دابو مالیک ساخته شده، چندان مورد توجه قرار نگرفته و جزو نقاط قوت فیلم محسوب نمی‌شود . جمع‌ بندی و نمره نهایی در نهایت، I – Proud to Be an Indian فیلمی است با یک ایده اولیه خوب و شجاعانه درباره مقابله با نژادپرستی، اما در اجرا دچار ضعف‌ های جدی به خصوص در فیلمنامه یک‌ بعدی و پایان بندی کلیشه‌ای است. این فیلم بیشتر برای طرفداران جدی ژانر اکشن و کسانی که به دنبال فضایی متفاوت از فیلم‌های پرزرق و برق بالیوود هستند، قابل توصیه است . امتیاز منتقدان تایمز آو ایندیا : ۲ ستاره از ۵ نظر نهایی : تماشای آن برای یک بار و با دیدی انتقادی خالی از لطف نیست، اما انتظار یک شاهکار سینمایی را نداشته باشید .

فیلم دوبله

۱۹۹۳

IMDB ۴.۹ ۹۲۵ رأی مشاهده تریلر

Dil Tera Aashiq

دل عاشق توست

فیلم دل عاشق توست محصول سال ۱۹۹۳ یک کمدی رمانتیک هندی به کارگردانی لارنس دسوزا است . در این فیلم سلمان خان و مادهوری دیکشیت در نقش‌های اصلی مقابل هم قرار گرفته‌ اند . در ادامه نگاهی دقیق‌ تر به جنبه‌ های مختلف این فیلم خواهیم داشت. ترکیب بازیگران این فیلم بسیار جذاب و شامل ستارگان آن دوران است: سلمان خان در نقش ویجی مادهوری دیکشیت در نقش سونیا و ساویتری آنوپام کر در نقش چودهاری سینگ قادر خان در نقش نصیب کومار شاکتی کاپور در نقش “بلک آی” (شرور فیلم) آسرانی در نقش ناتوار لال علاوه بر اینها، بازیگرانی مثل تج ساپرو، آنجانا ممتاز و گودی ماروتی نیز در این فیلم نقش‌ های مکمل دارند . نقد و بررسی فیلم پس از اکران با نظرات نسبتا متوسطی از سوی منتقدان و مخاطبان روبرو شد. در ادامه نقاط قوت و ضعف آن را بررسی می‌ کنیم: نقاط قوت: بازی مادهوری دیکشیت : تقریبا همه منتقدان بر این نکته اتفاق نظر دارند که مادهوری دیکشیت در ایفای نقش دوگانه خود (سونیای جوان و ساویتریِ مسن ) بسیار خوب عمل کرده است . کمدی بازیگران مکمل : حضور بازیگران باسابقه‌ ای مثل آنوپام کر ، قادر خان ، همراه با شاکتی کاپور و آسرانی ، باعث شده که بخش‌ های کمدی فیلم به خوبی از کار درآید و لحظات مفرحی خلق شود . شیمی بین سلمان و مادهوری : گرچه سلمان خان در این فیلم جوان و نسبتا کم‌تجربه به نظر می‌رسد، اما جذابیت بصری و شیمی بین این دو ستاره برای طرفداران شان لذت‌بخش است . نقاط ضعف : فیلمنامه غیراصیل : بزرگترین انتقاد به فیلم، کلیشه‌ ای و پیش‌بینی‌ پذیر بودن داستان آن است. این فیلم از نمایشنامه آمریکایی “چارلی خاله” (Charley’s Aunt) اقتباس شده و شباهت زیادی به فیلم هندی “پاریچای” (Parichay) محصول ۱۹۷۲ دارد . یک منتقد در IMDb به صراحت آن را “غیراصیل” خوانده است . عملکرد متوسط سلمان خان : در مقابل تحسین از مادهوری، بازی سلمان خان در این فیلم اغلب “متوسط”، “نابالغ” و “غیرقانع‌ کننده” ارزیابی شده است . آهنگ‌ ها و موسیقی : با اینکه موسیقی فیلم توسط زوج محبوب ندیم-شروان ساخته شده، اما آهنگ‌ های آن (به جز آهنگ عنوان بندی) عموما “متوسط” و “زیر سطح استاندارد” توصیف شده‌ اند . عملکرد گیشه فیلم “دل عاشق توست” از نظر تجاری ناموفق بود. این فیلم با بودجه حدود ۲ کروری ساخته شد اما توانست فقط حدود ۱٫۳۶ کرور در داخل هند بفروشد و مجموع فروش جهانی آن به ۲٫۵ کرور رسید . به همین دلیل، این فیلم در گیشه Flop (شکست) اعلام شد . جمع‌ بندی : آیا ارزش تماشا دارد؟ بله، اما با انتظارات کاملا واقع‌ بینانه. اگر یک اثر سینمایی کلاسیک و به‌ یادماندنی دهه ۹۰ را انتظار دارید، احتمالا از این فیلم ناامید خواهید شد. “دل عاشق توست” یک فیلم متوسط و سرگرم‌ کننده است که نقاط قوت خود را مدیون بازی مادهوری دیکشیت و شوخی‌های بازیگران مکمل مثل آنوپام کر است. این فیلم بیشتر برای طرفداران پروپاقرص سلمان خان و مادهوری دیکشیت جذاب خواهد بود تا شیمی بین آنها را نزدیک ببینند، یا برای کسانی که به دنبال یک کمدی سبک و بدون دغدغه از دوران طلایی بالیوود هستند .

فیلم زیرنویس

۲۰۰۷

IMDB ۳.۷ ۴ هزار رأی مشاهده تریلر

Jhoom Barabar Jhoom

برقص عزیزم، برقص

فیلم هندی Jhoom Barabar Jhoom به کارگردانی شاد علی و محصول کمپانی یاش راج فیلمز، یکی از آن فیلم‌ های پرستاره و پرهزینه است که با وجود شکست تجاری، همچنان در خاطره‌ ها مانده است. در ادامه، نقد و بررسی کامل این فیلم را از جنبه‌ های مختلف می‌ خوانید. فیلم Jhoom Barabar Jhoom (به معنای برقص عزیزم، برقص) یک کمدی رمانتیک موزیکال است که در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۷ اکران شد . نقاط قوت موسیقی متن استثنایی : مهم‌ ترین و بی‌ نقش‌ ترین بخش این فیلم، موسیقی فوق‌العاده آن است. آهنگ‌ های ساخته‌ شده توسط سه‌ نفره شنکار-احسان-لوی با شعرهای دلنشین گلزار، از آلبوم‌ های پرفروش سال ۲۰۰۷ بودند و بسیاری از ترانه‌ ها مثل “Bol Na Halke Halke” و “Ticket to Hollywood” به آهنگ‌ های محبوب تبدیل شدند . آهنگ Bol Na Halke Halke”: یک تصنیف عاشقانه بسیار زیبا که هنوز هم شنیده می‌شود . آهنگ “Ticket to Hollywood” و آهنگ تیتراژ: ریتم‌ های پرانرژی و شاد که حال و هوای فیلم را نشان می‌ دهند . جلوه‌های بصری و لباس‌ها: فیلمبرداری در لوکیشن‌ های زیبا و دیدنی اروپا مثل پاریس و لندن انجام شده و فیلم از نظر بصری بسیار غنی و چشم‌ نواز است . همچنین طراحی لباس توسط آکی نارولا (Aki Narula) جسورانه، متفاوت و با مد روز آن دوران هماهنگ بود . طنز و اجرای برخی بازیگران : نیمه دوم فیلم و بازی بابی دئول و لارا داتا مورد توجه قرار گرفت. بابی دئول در نقش یک شخصیت پنجابی-بریتانیایی باعث خنده مخاطب می‌شود و لارا داتا با لهجه فرانسوی خود در نقش آنایدا جذاب است . همچنین نقدهای مثبتی به بازی پیوش میشرا در نقش مکمل شده است . نقاط ضعف فیلمنامه ضعیف و داستان بی‌ محتوا : بزرگ‌ ترین مشکل فیلم، فیلمنامه سست و کم‌ مایه آن است. داستان پیش‌بینی‌ پذیر، سطحی و فاقد عمق است . منتقدان معتقدند فیلم “همه‌ اش ظاهر است و هیچ محتوایی ندارد” . سردی ارتباط عاطفی بین شخصیت‌ ها : مهم‌ ترین ایراد، نبود جذابیت و شیمی عاطفی میان آبیشک باچان و پریتی زینتا به عنوان زوج اصلی فیلم است. ارتباط آن‌ ها بیش از آنکه عاشقانه باشد، شبیه دعوا و رقابت دو خواهر و برادر است . فیلمی که خود را بیش از حد جدی گرفته : کارگردان آنقدر به سبک و سیاق خود اطمینان دارد که ارتباط لازم با مخاطب را از دست می‌ دهد. ترکیب عجیب سبک‌ ها (کمدی عجیب و غریب با فیلم‌ های عاشقانه کلیشه‌ ای) باعث شده فیلم هویت مشخصی نداشته باشد و مخاطب را خسته کند . عملکرد ضعیف در گیشه : با وجود ستارگان بزرگ، بودجه بالا و موسیقی فوق‌ العاده، فیلم در گیشه نتوانست انتظارات را برآورده کند و به عنوان یک ناامیدی بزرگ در آن سال شناخته می‌شود . جمع‌ بندی و امتیاز نهایی جوم برابر جوم یک پارادوکس سینمایی است: فیلمی با یک آلبوم موسیقی درجه یک و طراحی صحنه و لباس عالی، اما تهی از یک داستان خوب و کارگردانی منسجم. این فیلم بیشتر شبیه یک کنسرت لاکچری و چند موزیک ویدیوی بلند است تا یک روایت سینمایی. اگر به دنبال یک فیلم کلاسیک عاشقانه با داستانی عمیق هستید، این فیلم شما را ناامید خواهد کرد. اما اگر فقط می‌خواهید یک عصر تعطیلات را با موسیقی خوب و تصاویر رنگارنگ بگذرانید و ایرادهای داستانی را نادیده بگیرید، می‌تواند انتخابی سرگرم‌کننده باشد .

فیلم دوبله

۲۰۰۵

IMDB ۷.۲ ۱۰ هزار رأی مشاهده تریلر

Parineeta

دختری چون فرشته

فیلم هندی Parineeta (پارینیتا – به‌ معنای زن متأهل )، ساخته‌ ی پرادیپ سرکار در سال ۲۰۰۵، یک اقتباس سینمایی از رمان بنگالی مشهور شرتچندرا چاتوپادیای (۱۹۱۴) است . این فیلم که با بازی درخشان ویدیا بالان در اولین حضور سینمایی‌ اش همراه است، به‌ خاطر فضاسازی بصری غنی و موسیقی ماندگارش همچنان به‌ عنوان یک شاهکار سینمای هند شناخته می‌شود، هرچند که نگاه امروزی به آن، لایه‌های مشکل‌ داری را در محتوایش آشکار می‌ کند. در ادامه، این فیلم را از جنبه‌ های مختلف هنری و محتوایی بررسی می‌ کنیم: نقاط قوت : چرا هنوز هم تماشایی است؟ شروع درخشان ویدیا بالان : اجرای ویدیا بالان در نقش لولیتا، نقطه ی عطف فیلم است. بازیگران باسابقه‌ ای مثل سیف علی خان و سانجی دات در کنار او قرار دارند اما بازی او آنقدر قدرتمند و طبیعی است که همه را تحت‌ الشعاع قرار می‌ دهد . او با نگاه‌ های عمیق و چهره‌ ای که سرشار از احساسات است، یک “قهرمان خاموش و مقتدر” زنانه را می‌ سازد . موسیقی فراموش‌ نشدنی شانتانو مویترا : موسیقی متن این فیلم توسط شانتانو مویترا ساخته شده و اشعار آن سرودهٔ سواناند است. ترانه‌هایی مثل “Piyu Bole”**، “Kaisi Paheli Zindagani” (با حضور ویژه ی رکا) و “Soona Man Ka Aangan” نه‌ تنها در زمان اکران بسیار محبوب شدند، بلکه پس از ۲۰ سال همچنان تازه و شنیدنی هستند. این موسیقی توانسته بر محدودیت‌ های زمانی غلبه کند و همچنان در لیست‌ های پخش امروزی جای داشته باشد . زیبایی‌ شناسی بصری و فضاسازی : فیلم از نظر بصری یک کلاسور نقاشی متحرک است. ناتاراجان سوبرامانیام، فیلمبردار فیلم، با استفاده از رنگ‌ های گرم و قهوه‌ ای مایل به قرمز، حس نوستالژیک و رویایی کلکته دهه ۶۰ را به تصویر کشیده است. از ترامواهای قدیمی و کوچه‌ های باریک گرفته تا عمارت‌ های استعماری، همه چیز با جزئیات دقیق و چشم‌ نوازی ساخته شده‌ اند . بازی خوب سایر بازیگران : سیف علی خان در نقش مردی با احساسات متضاد و آشفته عملکرد قابل قبولی دارد و سانجی دات هم در نقش یک مرد بالغ و فهمیده که در مقابل “پسربچگی” شکار قد علم می‌ کند، خوب ظاهر شده است . نقاط ضعف و چالش‌ برانگیز (از نگاه امروز) شخصیت سمی مذکر (قهرمان سمی) : بزرگترین چالش فیلم برای مخاطب امروز، شخصیت شکار است. او پر از شک، حسادت‌ های بیمارگونه و تصمیمات ناگهانی است که تماما ناشی از غرورش است. او به لولیتا شک می‌ کند، او را تحقیر می‌ کند و در اوج بی‌ احساسی، به جای صحبت کردن، به دیوار می‌ کوبد. در دنیای امروز که برقراری ارتباط سالم و مهارت‌ های عاطفی تأکید می‌ شود، چنین شخصیتی قطعا یک “رد فلگ” محسوب می‌ شود . کلیشه ی نجات زن توسط مرد دیگر : نقش سانجی دات (گیریش) در نگاه اول مثبت و حامی است، اما او هم در قالبی کاملا سنتی، به‌عنوان یک مرد مسن‌ تر و ثروتمند ظاهر می‌شود تا “مسئله” لولیتا را حل کند. این رویکرد که زن همواره نیاز به یک “سوپرمن” برای حل مشکلاتش دارد، امروزه یک الگوی کهنه و تکراری به نظر می‌رسد . پایان اغراق‌ آمیز و نمادین نزدیک به کلیشه : پایان فیلم که در آن شکار با کمک جمعیت شروع به شکستن دیوار می‌ کند، سکانسی است که در آن زمان اوج احساسات و درام بود اما امروزه ممکن است برای بسیاری از مخاطبان، مضحک یا غیرواقعی به نظر برسد. برخی منتقدان این سکانس را مانند یک “تبلیغ سیمان” توصیف کرده‌ اند و آن را بیش از حد نمایشی و دور از واقعیت می‌ دانند . منتقد معروف بنگالی، ریتوپرنو گوش، هرچند این فیلم را از نظر بصری زیبا توصیف کرد، اما به این اغراق دراماتیک نیز اشاره داشته است . زبان و دیالوگ‌ های توهین‌ آمیز : در فیلم، شخصیت پدر شکار از کلماتی بسیار رکیک و توهین‌ آمیز مانند “فاحشه” برای لولیتا و حتی “نعنا” (که در بافت داستان توهین به مردانگی است) برای پسر خود استفاده می‌ کند. در حالی که این دیالوگ‌ ها برای نمایش زشتی شخصیت او نوشته شده‌ اند، تماشای آنها از منظر حساسیت‌ های امروزی به بحث‌ های مربوط به جنسیت و کلیشه‌ های جنسیتی، سخت و آزاردهنده است . جمع‌ب ندی و نمره زن متاهل یک فیلم متناقض است؛ از یک سو یک اثر هنری ناب از نظر تصویر، موسیقی و بازیگری است که تأثیری عمیق بر سینمای هند گذاشت و پلی میان ادبیات کلاسیک و سینمای عامه‌ پسند زد. از سوی دیگر، روایت آن به شدت وابسته به کلیشه‌ های کهنه‌ ی مردسالارانه و احساسات اغراق‌ آمیزی است که با استانداردهای قصه‌ گویی امروز همخوانی ندارد. تماشای آن مثل نگاه کردن به یک آلبوم عکس قدیمی و زیبای خانوادگی است؛ پر از لحظات قشنگ اما همراه با نکاتی که باعث می‌ شود کمی اخم کنید. به طور خلاصه : اگر به دنبال یک درام عاشقانه با موسیقی فوق‌ العاده و سینماتوگرافی چشمگیر هستید، حتما آن را ببینید. اما اگر با شخصیت‌ های سمی و کلیشه‌های کهن ه‌ی نجات‌ بخشی مشکل دارید، بهتر است با دیدی انتقادی به سراغش بروید .

فیلم زیرنویس

۱۹۹۳

IMDB ۴.۴ ۵۵۶ رأی مشاهده تریلر

Dil Ki Baazi

بازی دل

فیلم هندی Dil Ki Baazi به معنی بازی دل ساخته سال ۱۹۹۳ ، یک فیلم اکشن و درام بالیوودی به کارگردانی آنیل گانگولی است. این فیلم به دلیل حضور آکشی کومار در دوران آغازین حرفه‌ اش و فضای احساسی دهه ۹۰ میلادی شناخته می‌ شود، اما نقدهای عمدتا متوسطی دریافت کرده است. در ادامه، نگاهی دقیق‌ تر به جنبه‌ های مختلف این فیلم خواهیم داشت. موسیقی فیلم موسیقی این فیلم توسط گروه موسیقی دان مشهور رام لاکشمن (Raamlaxman) (که بیشتر به خاطر فیلم Maine Pyar Kiya شناخته می‌ شوند) ساخته شده است. آهنگ‌ های فیلم در سبک کلاسیک دهه ۹۰ ساخته شده‌ اند و نقش مهمی در پیشبرد خط داستانی عاشقانه فیلم دارند. نقد و بررسی نمرات و نظرات عمومی : -نقد منتقدان: در نقدی که در وبسایت Letterboxd منتشر شده، فیلم “وحشتناک” و “یک فیلم کاملا فراموش‌ شدنی برای همه کسانی که آن را تماشا می کنند” توصیف شده است. این منتقد معتقد است که سوژه اصلی داستان (برادر بودن شخصیت‌ها) بیش از حد دیر و ساختگی وارد روایت می‌ شود. نقاط قوت : اجرای بازیگرانی مانند آکشی کومار و آویناش وادهاوان و همچنین موسیقی فیلم، نکات مثبت آن ذکر شده‌ اند. جمع‌بندی بازی فیلمی است که بیشتر برای طرفداران حرفه‌ ای آکشی کومار و علاقه‌ مندان به سینمای پر شور و احساسی دهه ۹۰ هند جذابیت دارد. این فیلم یک “داستان برادران” کلاسیک با تمام کلیشه‌ های رایج آن دوران (دشمنی، اختلاف طبقاتی، انتقام و در نهایت اتحاد برای مبارزه با شرور) است. اگر به دنبال اثری عمیق و خاص هستید، انتخاب مناسبی نیست، اما برای یک بار تماشای نوستالژیک، خالی از لطف نخواهد بود .

فیلم دوبله

۲۰۰۷

IMDB ۶.۱ ۴ هزار رأی مشاهده تریلر

Apne

بستگان

Apne یک فیلم درام ورزشی هندی محصول سال 2007 است که توسط Anil Sharma کارگردانی شده و با بازی Dharmendra، Sunny Deol، Bobby Deol، Shilpa Shetty و Katrina Kaif ساخته شده است. داستان فیلم دربارهٔ Baldev Singh Choudhary، قهرمان سابق بوکس سنگین‌وزن است که به‌دلیل اتهام نادرست دوپینگ، از دنیای ورزش کنار گذاشته شده و تلاش می‌کند لکه ننگ را از نام خود پاک کند. او می‌خواهد این رؤیا را از طریق پسرانش Angad و Karan محقق کند؛ اما اختلافات خانوادگی، مشکلات مالی و چالش‌های شخصی، مسیر او را دشوار می‌کند. Angad بوکس را حرفه‌ای نمی‌داند و Karan نیز به‌دلیل فلج شدن یک دست، از این مسیر دور است. بااین‌حال، شرایط زندگی باعث می‌شود Karan برای خوشحال کردن پدرش وارد رینگ شود و با تلاش فراوان، به مسابقات جهانی برسد. اما شکست سنگین او در برابر قهرمان جهان، Luca Gracia، خانواده را در بحران فرو می‌برد و این بار Angad است که برای نجات غرور پدر وارد میدان می‌شود. فیلم با موسیقی Himesh Reshammiya و پس‌زمینه Monty Sharma ساخته شده و توسط Rahul Sughand و Sangeeta Ahir تهیه شده است. Apne با مدت‌زمان 174 دقیقه، بودجه ₹20 کرور و فروش ₹69.28 کرور، یک موفقیت تجاری بزرگ بود و با امتیاز 6.1 در IMDb و 56/100 در Rotten Tomatoes شناخته می‌شود. این فیلم به‌دلیل صحنه‌های احساسی، مبارزات بوکس الهام‌گرفته از مجموعه Rocky و حضور خانوادگی سه نسل دئول، جایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان پیدا کرده است .

فیلم زیرنویس

۱۹۸۴

IMDB ۶.۵ ۶۳ رأی مشاهده تریلر

Awaaz

آواز

فیلم Awaaz ساخته سال ۱۹۸۴ یک فیلم هندی در ژانر اکشن، جنایی و درام است که توسط شاکتی سامانتا کارگردانی شده . این فیلم به دلیل همکاری دوباره شاکتی سامانتا و راجش خانا پس از ۷ سال (آخرین همکاری مشترک آنها فیلم Anurodh در سال ۱۹۷۷ بود) توجهات زیادی را به خود جلب کرد . در ادامه به بررسی جنبه‌ های مختلف این فیلم می‌ پردازیم: بازیگران اصلی – راجش خانا : در نقش وکیل جایانت (شخصیت اصلی و یک وکیل سودجو که با تراژدی شخصی روبرو می‌شود) – جایا پرادا در نقش آنو (همسر جایانت) – راکش روشن در نقش بازرس ویجی گوپتا (برادر کوچکتر آمیت) – امريش پوری در نقش مالچاند مالوترا (سرکرده باند جنایتکاران) – سورش اوبروی در نقش بازرس آمیت گوپتا – پریم چوپرا و مادن پوری در نقش‌ های منفی دیگر نقد و بررسی نقاط قوت: موسیقی: آهنگ‌های فیلم توسط آر. دی. برمن ساخته شده و با صدای کیشور کومار و آشا بوسله خوانده شده‌اند. موسیقی فیلم یکی از نقاط قوت آن محسوب می‌شود . بازیگری: اجرای راجش خانا و جایا پرادا مورد تحسین قرار گرفته و شیمی آنها روی پرده خوب ارزیابی شده است. همچنین حضور بازیگران قدرتمندی مانند امريش پوری و پریم چوپرا به فیلم عمق بخشیده است . نیمه اول فیلم: نیمه اول فیلم جذاب و نسبتا غیرقابل پیش‌بینی توصیف شده است . نقاط ضعف و نقدها: تکرار کلیشه‌ها: پس از وقفه فیلم، داستان وارد فضایی قابل پیش‌بینی و تکراری می‌شود. بسیاری از منتقدان معتقدند فیلم از یک فرمول تکراری انتقام‌جویی پیروی می‌کند . انتظارات برآورده نشده: با توجه به سابقه درخشان تیم راجش خانا و شاکتی سامانتا در ساخت فیلم‌های ماندگاری مانند Aradhana 1969 و Amar Prem 1971 ، انتظارات از این فیلم بسیار بالا بود، اما “Awaaz” نتوانست به آن سطح برسد . پایان ناگهانی: برخی از منتقدان به پایان ناگهانی فیلم اشاره کرده و معتقدند که اکشن مورد انتظار بیننده در پایان فیلم به خوبی ارائه نشده است . تأثیرپذیری: این فیلم از فیلم معروف Death Wish 1974 ساخته چارلز برونسون الهام گرفته یا بازسازی محسوب می‌شود . گیشه و فروش نظرات درباره موفقیت فیلم متفاوت است. برخی منابع آن را یک “هیت” (پرفروش) و برخی دیگر یک موفقیت متوسط معرفی کرده‌اند . بر اساس آمار، این فیلم در سال ۱۹۸۴ حدود ۳٫۶۰ کرور فروش داشته است . جمع‌بندی نهایی آواز یک فیلم انتقام‌جویی متوسط و قابل قبول است که بیشتر به لطف بازی راجش خانا و موسیقی خوب آر. دی. برمن ارزش دیدن دارد. این فیلم نقطه عطفی در کارنامه همکاری راجش خانا و شاکتی سامانتا محسوب می‌شود، اما نتوانست به موفقیت فیلم‌های قبلی آنها دست پیدا کند. اگر به سینمای دهه ۸۰ هند و فیلم‌های انتقامی علاقه داشته باشید، تماشای آن خالی از لطف نیست، اما انتظار یک شاهکار را نداشته باشید .

فیلم زیرنویس

۲۰۰۷

IMDB ۵.۴ ۵۵۵ رأی مشاهده تریلر

Just Married: Marriage Was Only the Beginning!

تازه ازدواج‌ کرده

فیلم هندی Just Married به کارگردانی مگنا گلزار، یکی از آن آثار بالیوودی است که با وجود بازیگران نسبتا شناخته‌ شده و موضوعی قابل‌ تأمل، نتوانست آن‌ طور که باید در گیشه بدرخشد. این فیلم تلاش می‌کند تا داستان چالش‌ های چند زوج را در یک تور ماه عسل روایت کند، اما در اجرا با مشکلات متعددی مواجه است. در ادامه نگاهی جزئی‌ تر به جنبه‌ های مختلف این فیلم خواهیم داشت: تحلیل و نقد (نقاط قوت و ضعف) نقاط قوت پرداخت مسئله‌ ای واقعی و بکر : مهم‌ترین دستاورد فیلم، پرداختن به چالش شکننده و واقعی یک ازدواج توافقی است. ترسی که ریتیکا از صمیمیت دارد و فضای پر از فشارِ انتظار برای رابطه جنسی در شب اول ازدواج، به خوبی به تصویر کشیده شده است. یکی از کاربران اشاره می‌کند که این فیلم نشان می‌دهد دختری که تمام عمر به او گفته شده با نامحرم ارتباط نداشته باشد، چگونه ناگهان در موقعیتی قرار می‌گیرد که باید با یک مرد غریبه کاملا صمیمی شود. بازی خوب بازیگران، به ویژه نقش‌های مکمل : در حالی که اغلب منتقدان، فیلم را متوسط ارزیابی کرده‌اند، تقریبا همگی بر بازی خوب و قابل‌ قبول فردین خان و ایشا دیول اتفاق نظر دارند. فردین خان در این فیلم یکی از بهترین و باورپذیرترین اجراهای خود را ارائه داده است. اما ستاره‌ های بی‌ چون و چرای فیلم، ساتیش شاه و کیرون کر در نقش زوج چاتورودی هستند. دیالوگ‌ های تند و بامزه و در عین حال عاشقانه آن‌ ها یکی از شیرین‌ ترین بخش‌ های فیلم است. دیالوگ‌ های خوب : دیالوگ‌ های فیلم که توسط شاعر بزرگ هند، گلزار (پدر کارگردان) نوشته شده، از نقاط قوت آن محسوب می‌شود، به خصوص دیالوگ‌ های طنزآمیز زوج مسن. نقاط ضعف فیلمنامه ضعیف و کشدار : بزرگترین مشکل فیلم، فیلمنامه آن است. منتقدان معتقدند داستان فیلم بسیار نازک و سطحی است و برای یک فیلم دو ساعته، حرف زیادی برای گفتن ندارد. فیلم بعد از یک شروع نسبتا خوب، در نیمه دوم به شدت کند و خسته‌ کننده می‌ شود و مخاطب احساس می‌ کند که صحنه‌ ها مدام در حال تکرار هستند. یک منتقد در تایمز آو ایندیا می‌ نویسد: «فیلم هیچ ریتمی ندارد، طرح داستان هیچ حرکتی ندارد و درام به کلی غایب است.» مشکل بزرگ «کوهِ از کاه» : دلیل اصلی اختلاف بین شخصیت‌ های اصلی (عدم تمایل ریتیکا به نزدیکی) هرگز به طور قانع‌کننده‌ ای توضیح داده نمی‌ شود و همین موضوع، انگیزه‌ های او را برای مخاطب سست و بی‌اساس جلوه می‌ دهد. به همین دلیل، بیننده ممکن است با شخصیت ریتیکا همذات‌ پنداری نکند و رفتار او را صرفا لوس و اذیت‌ کننده ببیند. شباهت زیاد به فیلم دیگر و پایان کلیشه‌ای : داستان فیلم شباهت زیادی به فیلم دیگری به نام Honeymoon Travels Pvt. Ltd که فقط چند ماه قبل از آن اکران شده بود، دارد. همچنین، ( هشدار اسپویل ) پایان فیلم که با یک حادثه ساختگی رخ می‌دهد، بسیار فیلمی و کلیشه‌ ای توصیف شده است و برای حل کردن مسئله اصلی فیلم به کار رفته است. جمع‌ بندی نهایی تازه ازدواج‌ کرده یا ازدواج به سبک هندی فیلمی است با یک ایده اولیه جذاب و قابل تأمل، اما در اجرا نتوانسته از پسِ پتانسیل خود برآید. تماشای آن برای مخاطبی که به داستان‌ های اجتماعی و چالش‌ های روابط انسانی در بستر فرهنگ هندی علاقه دارد، خالی از لطف نیست و بازی کیرون کر و ساتیش شاه به تنهایی ارزش دیدن فیلم را دارند. با این حال، اگر به دنبال یک کمدی رمانتیک پرهیجان هستید، این فیلم ممکن است شما را خسته کند .